نغمهی عرفان و فلسفه در سینمای ایران؛ از پیشگامان تا به امروز
سینمای ایران در طول تاریخ پربار خود همواره به تلاقی عمیق عرفان و فلسفه پرداخته است. کارگردانانی برجسته مانند عباس کیارستمی و داریوش مهرجویی با آثاری فراموشنشدنی دریچه ای به درک عمیق انسانی و معنوی گشودهاند. همچنین محسن مخملباف و مجید مجیدی با رویکرد خلاقانه خود به کاوش در لایههای عمیق فلسفی و عرفانی پرداختهاند.
فیلمهایی همچون «طعم گیلاس» از عباس کیارستمی و «هامون» از داریوش مهرجویی، نمونههایی از این رویکرد عمیق هستند. همچنین، فیلمهای «توبه نصوح» از محسن مخملباف و «بچههای آسمان» از مجید مجیدی به شناخت عمیقتر انسان و مفاهیم فلسفی پرداختهاند.

در این مسیر فیلم سینمایی «نغمه» به نویسندگی و کارگردانی سجاد اصغری برداشتی از اشعار مولانا بهعنوان یک اثر ملودرام عرفانی فلسفی به بررسی مفاهیم انسانی، فلسفهی وجودی، طبیعت، انسان، تولد و مرگ میپردازد. این اثر با بهرهگیری از مناظر بکر جنگلهای شمال کشور تجربهای بصری و فلسفی از درک و شهود را برای مخاطب به ارمغان میآورد.
خلاصه داستان فیلم سینمایی نغمه : این فیلم روایتگر داستان عارفی است که پس از بیست سال دوری از وطن به میهن بازمیگردد و در این راه با چالشها و رخدادهای گوناگونی روبهرو میشود. در این میان، او متوجه میشود که همسرش در طول این سالها فوت کرده و تنها دخترش در جنگلهای شمال کشور گم شده است.
«سجاد اصغری پیش از این، بهعنوان بنیانگذار و رئیس مراسم بینالمللی آکادمی افسانه زندگی سینمای ایران، هر ساله هفت فیلم مطرح سال سینمای ایران را بههمراه بهترین فیلم خارجیزبان انتخاب و معرفی می کند و این روند همچنان ادامه دارد»